ağaç işlerine devam...

Çocukluğumdan bu yana pazar günlerini sevmiyorum .galiba ertesi gün okul var bilgisi hala devam ettiği için :) Okula gitmeyi seviyorum ama yine de bu duyguyu engelleyemiyorum.benim gibi hisseden var mı?

son zamanlarda projeler etkinlikler derken ağaçlarıma taşlarıma çok el atamaz oldum.gecenin bi yarısı kalkıp çalışmaya başlıyorum ama bi türlü başlamadan sonraki aşama gelmiyor.hala yaz ve sonbahar dönemi yaptıklarımı yayınlıyorum.meğer ne çok çalışmışım :)

burası erkek kardeşimin fotoğrafçı dükkanı.azıcık çerçi gibi görünüyor.benden sonra kalan ürünleri bir duvara böyle yerleştirmiş.

bu aynaya gelince 2x1.5m lik boyuyla devasa ama bir  o kadar da muhteşem oldu.ablam kardeşim ve ben birlikte yaptık.kardeşim fotoğraf çektirmek için gelenlere aynanın sihirli olduğunu söylüyor :)

bu ise depoda bulduğum dikdörtgen kasnaklardan biriydi.itinayla her bir dilime sadece siyah boyayla basit resimler boyadım.çok eğlenceliydi .

Festivalde ablasının görmesiyle bize ulaşan sevgili selma hanımın siparişi üzerine yaptık.1.60x 1.20 cm.evine çok yakışmış.

ablamla birlikte boyadığımız ama ellerimle kesip çaktığım duvar rafları ve tabelalar..

 Geleneksel Koyulhisar Sanat ve Kültür Festivaline hazırlandığımız zamanlardı. Deli zamanlardı.festival standımız için logomuzu gösteren tabelâmızı boyadım alelacele. Güzel tarafı kullandığım tahta.Rahmetli dedemin yaptığı yayla evinden bir parça. Tadilata girdiğinden atılan tahtalardan biri.içinde çok uzun ve çok mutlu zamanlarımın geçtiği evin bir parçası. Artık Bu şekilde yeniden hayat buldu.

Ayna ayna göster bana en güzeli kim 😜Çam ağacı çerçeveli ayna

yine dükkan için yaptığımız çok fonksiyonlu ağaç sehpa.

Festivalde  memleket logoları tasarlayıp ağaç üzerine çalıştık.

 nişan düğün vs için tepsiler yaptık.

ve anahtarlıklarımız.tabiki Mustafa Kemal Atatürk ve Türk Bayrağı...

Bu yaz yaptığım güzelliklerden biri.orman hediye ediyor ben değerlendiriyorum.

bioenerjik taşlarım :)

ağlama duvarına geri geldim yine.cidden elim soğumuş yazmaktan.bakıp duruyorum ne yazayım nereden başlayayım diye.sonra dedim ki kendime aklına gelenleri yaz gerisi gelir.

yazacak hem çok şey varken hem de hiç birşey yokmuş gibi hissetmek depresyonun eşiğinde olanların hissettiği duygumudur ki.şükür ailem iyi,evimdeyim bir işim var ,pişen aşım var ama...her gün ama her gün bir yerlerde bir kaç ocağa ateş düşüyor,anneler babalar ağlıyor,evlatlar yetim kalıyor,her gün bir kaç kadın şiddete uğruyor,öldürülüyor yada tacize uğruyor,ve çocuklar bizim geleceğimiz çocuklara birileri kirli ellerini uzatıyor.her gün bir hoca olduğunu söyleyen zat kalkıp 9 yaşındaki çocukla evlenilebileceğini ya da erkek çocuklarına tecavüzün zaten İslamiyette var olduğunu,ya da bir babanın kız çocuğuna ilgi duymasının normal olduğunu söylüyor, sonra birileri çıkıyor diyor ki Atatürk ve ideolojisi eğitim müfredatından çıkarılmalıdır ,bizim medeniyet derdimiz var diye höykürüyor,bir yerlerde bombalar atılıyor,bir yerlerde müslüman müslümanla savaşıyor,bir yerlerde birileri planlar yapıyor,birileri çiziyor birileri oynuyor ve biz sadece bakakalıyoruz.sonra diyorum ki acaba ben kafayı mı yedim yoksa dün ya mı çıldırdı.sonra içinden çıkamıyorum bu kaosun,sosyal medyadan sallayıp rahatlamakla geçecek gibi değil ki! 

taşlarımı alıyorum elime,parmaklarım soğuk yüzeylerini şöyle bir dolaşıyor ve fısıldıyor taş bana bir dünya çiz,çılgınca yeşil olsun içinde,mavi gök,şarkı söyleyen rüzgar,heybetli dağlar,uçan kuşlar ve daima gülen yüzler...sonrası bilmiyorum.fırçam renklere dokunduğunda beynim susuyor,kalbim kendi şarkısını söylüyor ve benim meditasyonum başlıyor.

anlayacağınız taşlarım bio enerjik benim başlıkta buradan mütevellit :))